Chyba lepiej być samemu, ale z drugiej znów strony kiedy ma się tak liczną rodzinę wciąż coś się dzieje. Nie wiadomo co lepsze aby móc z pełną odpowiedzialnością powiedzieć, że jest się szczęśliwym :-
Liczniki odwiedzin

Wpisy z tagiem: teść

poniedziałek, 06 lutego 2017

Zawsze jak przyjeżdżam w rejony mojej starej dzielnicy ogarnia mnie jakaś taka dziwna melancholia. I niby mieszkam już w nowej dzielnicy mojego miasta prawie 9 lat, a jednak wciąż tęsknie za starymi śmieciami, za kamienicami rozpadającymi się z dnia na dzień, za zaułkami ulic, za klimatem starej warszawskiej Pragi. Nie wiem jak to nazwać: regionalnym patriotyzmem? Będąc właśnie podczas weekendu na uczelni i odwiedzając przy okazji stare śmiecie, poczułam jak tętni we mnie zazdrość, że już nie jestem mieszkańcem tej dzielnicy ;-) W każdym razie sprawy uczelni mam już z głowy - teraz aż do 4 marca mam czas wolny. Tak zwane - ferie ;-)

O sytuacji w domu nie będę się rozpisywać ponieważ dziadek do narzeczonej nie pojechał i miałam to szczęście, że w sobotę wybyłam do szkoły, moja Mania pojechała na łyżwy z koleżanką, Szanowny pracował, a Młody miał jak zwykle jakieś zobowiązania na mieście. Nikogo nie było w domu, a i tak wieczorem słyszeliśmy, że teściowi zginęły pieniądze i ktoś mu wrzucił jego stare spodnie do piwnicy (!) To już nie jest ten umysł co kiedyś. To mózg pracujący na zwolnionych obrotach, podlewany alkoholem.

Mania na spotkaniu łyżwiarskim została sfotografowana (razem z koleżanką) przez jakiegoś pana z agencji, który poprosił o telefon do rodzica. Okazało się w sobotę wieczorem, że pani, która do mnie zadzwoniła reprezentuje agencję, która szuka nowych twarzy do telewizji. Robią teraz casting do nowego serialu dla HBO. Moja córka spytała się czy dzwonili do mnie z tej agencji i powiedzieli, czy ona załapała się na drugą turę, mimo tego, że się załapała odparłam, że nie dzwonili. Skłamałam i byłam pewna, że zrobiłam dobrze. Nie widziałam w jej oczach żalu, a nawet sama dodała: może i dobrze, bo nie wiadomo co to był za pan, a ja bym nie chciała, żeby mnie miliony ludzi oglądali. Mam taką wewnętrzną dewizę, że nie chciałabym "sprzedawać" wizerunku swojej córki do mediów publicznych. Nawet nie zamieszczam jej zdjęć na swoim koncie na FB. Chcę, żeby to ona decydowała o prezentowaniu siebie samej, a z jej wrażliwością trudno byłoby później odkręcać jakieś niewygodne sytuacje.

Z poniedziałku mam jak zwykle dużo roboty. Jeszcze się okazało, że mamy przygotowane wnioski na starych wzorach i wszystkie je musimy poprawiać na nowo. Dzień mam z głowy. Ale przynajmniej czas szybko minie.

sobota, 04 lutego 2017

Wiele się działo w piątek, a z założenia miało być tylko honorowe oddanie krwi. Z tego powodu już w czwartek powiadomiłam pracodawcę, że mnie nie będzie następnego dnia na stanowisku pracy. Mamy taki fajny program do zgłaszania nieobecności, które są później zatwierdzane przez przełożonego, a dopiero potem idą do kadr. Program zawiera wszystkie dostępne możliwości zwolnienia z pracy: urlop, u. macierzyński, u. tacierzyński, u. dodatkowy, opiekę na dziecko, godziny na karmienie, zwolnienie lekarskie, szkolenie i różne inne, których nie pamiętam ;-) Ale nie o tym.

Pojechałam więc w piątek rano oddać honorowo krew. To już było moje kolejne spotkanie ze stacją krwiodawstwa więc już szło lekko. Tym razem dostałam książeczkę dawcy, żebym mogła wpisywać sobie kolejne donacje (to fachowa nazwa oddania krwi). Okazało się, że było bardzo dużo ludzi. Pani w okienku mówiła, że w piątki zawsze jest tłum. Przyswoiłam więc informację i na następną wizytę wezmę sobie już jakiś inny dzień. Zauważyłam też, że było więcej mężczyzn niż kobiet. Więcej 40-50 latków niż 20-30. Z czego to wynika? Nie wiem...

Potem pojechałam na uczelnię pozałatwiać zaległe sprawy, poszwendałam się po sklepach i w końcu odebrałam Manię ze szkoły. Była bowiem umówiona u fryzjera na przycięcie końcówek włosów. A gdy przyjechałyśmy do domu i porobiłyśmy trochę weekendowych porządków oraz coś do żarcia, wrócił Szanowny z pracy. Zaniósł dziadkowi list jaki do niego przyszedł i od tego czasu atmosfera w domu zmieniła się diametralnie. 

Do teścia przyszedł PIT rozliczeniowy - informacja z ZUSu ile miał dochodu, kosztów itd. Dziadek nie musi nic z tym robić ponieważ rozlicza go ZUS. To było tylko potwierdzenie tych danych. Ale dla ojca był to kolejny powód do zwietrzenia spisku. Wypił sobie oczywiście już w ciągu dnia coś mocniejszego i szukał zwady. "Ten PIT to ja mu podłożyłam, sfałszowałam, bo nie ma podpisu...prezesa ZUSu...." To dziadka argumenty. "On zadzwoni do ZUSu i się wszystkiego dowie. Wyjdzie na jaw, że go ewidentnie w balona robimy". Nie, przepraszam, krzyczał, że "robimy go w chuja". "Ten papier to możemy sobie w dupę wsadzić (i go porwał) a ja mam mu oddać 200 zł które mu zginęło w zeszłym tygodniu i... pokrywkę od największego garnka."

Mój Szanowny tez w końcu nie wytrzymał i zaczął kłócić się z ojcem. Ale to było słowo przeciw słowu i na dodatek wypowiadane do pijanego człowieka, który i tak nic nie będzie pamiętał. 

Na sam koniec dnia ok godziny 20.00 odwiedzili nas strażnicy miejscy z kontrolą pieców. Od razu mówię, że panowie mieli specjalne nakazy, które upoważniały ich do wejścia na posesję i nie wpuszczenie ich groziło mandatem. Ale ponieważ my nic nie mieliśmy do ukrycia, plastikiem nie palimy, a i ogrzewanie gazowe też mamy, wpuściliśmy panów do środka. Panowie sporządzili protokół i poszli dalej na inspekcję. Mówili, że mogą pukać do domów od 6.00 do 22.00. Jak policja, kurde ;-) Niech się boją ci, którzy spalają śmieci i nie dbają o nasze środowisko i tak mocno zdewastowane przez ręce człowieka. 

A dziś szykuję się na uczelnię. To ostatni zjazd przed zakończeniem semestru więc tylko zaliczenia i wpisy. A potem - kolejny semestr rozpocznie się dopiero w marcu. Może znajdę w końcu czas na zaległe wyjścia ;-) 

 

poniedziałek, 09 stycznia 2017

Ostatni taki długi weekend właśnie minął, teraz długo, długo nic, aż do kwietnia ;-) Rozochoceni rozleniwieniem postanowiliśmy kontynuować tę nową tradycję domową i siedzieliśmy w domu całe trzy dni. Może to wynikało też z aury panującej na zewnątrz, bo nawet moje koty przespały mróz w naszej łazience - mamy tam ogrzewanie podłogowe :-D Nie pojechaliśmy po materiał na łóżko dla Mani, ale za to robiliśmy inne rzeczy. Szanowny wykonał wieszak na klucze do przedpokoju, jak będzie gotowy (lakier schnie) to się nim pochwalę. Ja zaś wydziergałam mitenki dla Mani, bo mi pozazdrościła moich, zrobionych na szydełku.

Pierworodny wyjechał ze swoją drużyną na cały weekend, a dziadek również opuścił swoje mieszkanie jadąc jak zwykle do narzeczonej. I tu bym chciała wtrącić odpowiedź dla jol-ene: teść może i chciałby zamieszkać ze swoją kobietą, ale ona tego nie chce. Po pierwsze jest świadoma alkoholizmu dziadka i chyba nie chce się z tym problemem użerać. Po drugie narzeczona dziadka ma bardzo wysoką rentę po swoim pierwszym, zmarłym mężu i kiedyś opowiadała, że nie chce jej stracić. Ta emerytura jest po obywatelu USA i tam chyba są inne uwarunkowania jej otrzymywania. Wiem, że jeśli chce nadal te pieniądze pobierać nie może wyjść za mąż. Być może zamieszkanie z kimś na stałe wiązałoby się ze strachem przed stratą kasy. Nie wiem.

A poniżej mitenki szydełkowe, które widzicie dwa razy ;-) pierwszy i ostatni. Sprułam je bowiem i z tej włóczki robię inne, na pięciu drutach.

A mitenki granatowe są wykonane metodą pięciu drutów :-) bez szwów, na okrągło. Są wydzierganie dla Mani i już dziś pobiegła w nich do szkoły.

Miłego dnia!

środa, 04 stycznia 2017

Przed świętami dziadek wyjechał ze swoja narzeczoną do sanatorium. W tym czasie był taki błogi spokój, że przemknęła mi nawet myśl, że nie przejęłabym się, gdyby teścia nie było już zawsze.....

Wczoraj pojawił się wczesnym popołudniem i zadzwonił do Szanownego, że syn mógłby ojca odwiedzić i pogadać. Szanowny przystał na propozycję i zaraz po powrocie z pracy poszedł na stronę dziadka. Zdziwił się jednak, bowiem chałupa była zamknięta, a w oknach widniała ciemność. Mąż mój wykonał więc telefon do swojego ojca i po chwili usłyszał niezrozumiały bełkot, który ogólnie informował Szanownego, że "właśnie się położyłem, bo taki zmęczony jestem i chcę iść spać". Oczywiście słowa te wypowiedziane były już po wypiciu dobrej ilości alkoholu i nie sposób było dogadać się z teściem.

W nocy w okolicach pierwszej słyszeliśmy zza drzwi łomot i rozmowy. Ojciec dzwonił do jakichś swoich znajomków i przepraszał, że obudził, ale "może byśmy się jutro zobaczyli?"...

Za długo był spokój. Wiedziałam, że dziadek musi odreagować dwa tygodnie abstynencji i po powrocie do domu musi się nachlać jak meserszmit. Doszłam do wniosku, że teraz albo zapije się na śmierć, albo zrobi sobie jakąś krzywdę zdrowotną (cukrzyk). Już mi się nie chce o tym myśleć.

A niedługo Dzień Babci i Dziadka. Teść będzie zapewne wymagał zainteresowania i życzeń od swojej wnuczki, a ja jak co roku będę namawiać Manię do zrobienia jakiejś laurki. W końcu ma tylko jednego dziadka i żadnej babci.

środa, 07 grudnia 2016

Dziadek sprzedaje dom :-))) Zostaniemy bez mieszkania. Szanowny, Mania, Pierworodny i ja. Z drugiej strony Scareface, Blondyna i Królewna.

To oczywiście bujdy na resorach, bo teść krzyczał wszem i wobec w pijackim transie. Tego jeszcze nie było, ale zostanie chyba potraktowane jako hit roku. Teoretycznie dom wart jest jakieś 200-250 tys. To ruina, która została wybudowana w latach 30 ubiegłego wieku. Więcej jest warta ziemia, bo dzielnica znajduje się w dobrym miejscu miasta. Ale i tak jesteśmy w szoku jakie pomysły przychodzą do głowy ojcu...

Biskich spotkań z alkoholikiem ciąg dalszy zapewne nastąpi...

środa, 16 listopada 2016

Ile można znieść obelg i szykan? Ile można przyjąć na klatę inwektyw? Wczoraj wieczorem przez drzwi łączące nasz świat ze światem teścia-alkoholika słyszeliśmy potok obelg skierowanych w naszym kierunku. Potem było wydzwanianie chyba do wszystkich kontaktów, jakie dziadek miał w telefonie. Nie rozumiem jak można szczuć własne wnuki na własne dziecko (a ojca tych wnuków). Nie rozumiem jak można opowiadać rzeczy, które nigdy się nie zdarzyły, a urodziły się w przepitym umyśle pijaka.

Wciąż jesteśmy złodziejami, trucicielami, szpiegami (?) i nic w tym zakresie się nie zmieniło. Szanowny jest "pizdą życiową" ja jestem "szmatą", cyniczną i wyrachowaną suką. A już myślałam, że nic gorszego od "kukułczego jaja" mnie nie spotka....

Ojciec nie reagował na pukanie do drzwi, na słowa Szanownego, żeby się uspokoił. Był jak w transie. Potrafi pójść w kilkudniowy cug, a potem jak gdyby nigdy nic wyjechać do swojej narzeczonej na weekend i nie wypić ani kropelki. Nawet piwa.

Wczoraj przemknęło mi przez myśl, żeby się teść w końcu zachlał na śmierć, ale przecież nie można życzyć ludziom najgorszego. Dziś o świcie słyszeliśmy zza drzwi jęki i stęki zapijaczonego, zarzyganego starego dziada. Powiedziałam Szanownemu, że nie będę już witać się z ojcem "cześć tato". Nie zasługuje na to. Będę służbowa mówiąc "dzień dobry panu". Choć pewnie jak ojciec wytrzeźwieje nic nie będzie pamiętał.

Bardzo to boli i czuję się bezradna, zła i sfrustrowana.

Jak długo jeszcze?

Ile się jeszcze nasłuchamy? :-(

 

środa, 24 sierpnia 2016

Takimi słowami kończyła się niemalże każda moja rozmowa z Mamą, kiedy dyskutowałyśmy o babci, o jej Alzheimerze, o jej dziwactwach i zagrożeniach dla innych oraz siebie.

Ale nie miało być o mojej babci. Będzie o moim teściu. Gdybym nagle straciła dach nad głową z powodu jakiegoś wybuchu bądź pożaru, zapewne się o tym dowiecie szybko.

Parę dni temu siedzieliśmy wieczorem w swoim pokoju, Szanowny, Mania i ja. Córka bawiła się w domek zbudowany z koców, chłop grzebał w internecie, a ja jak zwykle coś tam dziergałam. W pewnym momencie mnie olśniło, bo od kilkunastu minut słyszalny był gwizdek czajnika z mieszkania dziadka. Wspomniałam o tym Szanownemu, a wtedy i Mania włączyła się do rozmowy mówiąc, że słyszy ten gwizdek już od czasu budowania swojego domku. Szanowny wstał, poszedł na stronę ojca, żeby sprawdzić co się dzieje. Po powrocie opowiedział, że dziadek zasnął oglądając mecz i nie słyszał jak gwiżdże mu czajnik (!)

Wczoraj Scareface miał telefon w ciągu dnia od dziadka, żeby z łaski swojej zajrzał do jego mieszkania, bo dziadek chyba zostawił na gazie gulasz. Scareface był na spacerze więc musiał wrócić się z drogi do chałupy. Zastał spalony garnek, bo gulasz dawno już wykipiał. Gaz z kuchenki ulatniał się, bo płomień został zduszony przez kipiący gulasz. W chałupie śmierdziało gazem i wystarczyła iskra.... Aż mi się nie chce tego pisać.

Kiedy teść wrócił wieczorem do domu był już tak napruty, że ledwo trzymał się na nogach. A gdy Szanowny wrócił z pracy poszedł do ojca spróbować z nim pogadać. Nie było mowy. Dziadek siedział na schodach do swojego mieszkania i burczał pod nosem: "przecież ja nie piłem, ja tylko tak... wietrzę się".

Jesteśmy przerażeni, bo dzieje się coraz gorzej. Narzeczona dziadka nie chce i nie może z nim zamieszkać, a w dni kiedy wyczuje, że teść zaczyna tankować po prostu do niego nie dzwoni. Byli teraz razem dwa tygodnie w sanatorium, dziadek nie wypił ani kropelki więc teraz musi sobie ten "stracony czas" odbić.

Strasznie.

Będę dziś dzwonić do ubezpieczyciela w sprawie odnowienia polisy. Dom jest niby stary, postawiony w 1935r, lepiej byłoby go zburzyć i postawić coś na nowo, ale jednak mieszkać gdzieś trzeba...

poniedziałek, 04 stycznia 2016

O alkoholizmie teścia pisałam już wielokrotnie i nic w tej kwestii zasadniczo się nie zmieniło. Jedyne co mogę dodać, to to, że dokładnie w sylwestrowy wieczór dziadek i jego "narzeczona" oficjalnie ze sobą zerwali. Nie byłoby nic w tym dziwnego, gdyby nie fakt, że teść zaczął pić jak wariat i do tego wydzwaniał do ukochanej z tekstami, że ma naszykowane pigułki i jak je połknie to wtedy ona będzie mogła tylko kwiatki na jego grobie złożyć.

Dziadek mieszka w swoim mieszkaniu, ale rozdzielają nas drzwi między jego pokojem, a naszym. Nie da się ukryć, ze wszystko słyszymy - i jego rozmowy telefoniczne i domówki z kolegami przy flaszce. Niech nikt się nie dziwi, że nie znoszę tego pokoju i nie lubię w nim przesiadywać. Nawet nie mogę w nim spokojnie pogadać, bo głos przechodzi przecież w obie strony. Mój mąż zaczął więc nasłuchiwać, czy teść czasem jakiegoś głupstwa sobie nie zrobi. Biegał w czasie tych kilku dni wolnych na druga stronę, jak usłyszał jakiś rumor (dziadek się przewrócił) i kontrolował sytuację. Kazał ojcu spać i tłumaczył. Ale wiadomo - z pijakiem rozsądnie nie pogadasz. Z racji tego, że Szanowny ma jeszcze siostrę, zadzwonił więc do niej i poinformował o życiu pijaka. Poprosił o wsparcie. Myślał, ze jako córka ona przyjdzie do ojca choćby zajrzeć i skontrolować. Nic takiego nie nastąpiło.

Dziś jest czwarty stycznia, a siostra Szanownego nie pojawiła się u tatusia. Mój mąż wczoraj wieczorem stwierdził, że ona jakoś nie kwapi się, żeby ojca doglądać (mieszka w sumie niedaleko-piechotą dziesięć minut).

I tego właśnie nie potrafię zrozumieć. Teść był zawsze dla szwagierki bardzo pobłażliwy. Nawet jak zmieniła wiarę i wyszła za świadka Jehowy to teściowa bardziej była skłonna wyrzec się córki, a teść im nawet kasę odpalił na mieszkanie. Kiedy teść leżał w szpitalu, córka do niego przyjeżdżała raz na jakiś czas, tłumacząc, ze przecież tata ma opiekę. A jak dziadek wrócił po chorobie do domu, to oprócz specjalistycznych zabiegów (szwagierka jest pielęgniarką) opieka spadła na mnie - bo "mieszkamy razem i tak będzie lepiej".

Ja do swojego ojca nic nie czuję, ale nie widziałam go już ponad 20 lat. Traktuję jak umarłego. Jednak gdyby komuś bliskiemu z mojej rodziny działo się coś złego, wydaje mi się, że chyba nie zostawiłabym tego losowi.

Potem dziwimy się, że dziadek wydzwania do kolegów i plecie, że własna rodzina się od niego odwraca, a obcy są milsi. Tak, bo z nim ci obcy piją wódę, a rodzina mu zabrania. Ale wczoraj Szanowny poszedł do ojca i zabrał mu ze stołu napoczętą butelkę. Teść zaczął rzewnie płakać i w pijanym widzie skamlał jaki to syn jest dla niego dobry, za dobry, ale "oddaj mi już tę butelkę". Typowe dla alkoholika.

Widzę, jak Szanownemu też skaczą nerwy i jak on to przeżywa. Siostra mojego męża być może też to przeżywa, ale na tyle na ile ją znam, śmiem twierdzić, że jest to kobieta pozbawiona uczuć wyższych. Wykonująca tylko z uśmiechem na ustach podstawowe i obowiązujące normy życiowe. Mój mąż ma oczywiście na to teorię religijną: bo "Jehowa". Swojego w puchu będzie okładać, a że ojciec nie tej wiary to jego można na margines zepchnąć.

Wiem, że świadkowie wyznają swoje doktryny i córka teścia nigdy nie przyjdzie i nie złoży ojcu życzeń z okazji dnia ojca, dziadka, urodzin, świąt. Oni tego nie celebrują. Natomiast wiem, że ona sama chciałaby usłyszeć parę miłych słów z okazji ich rocznicy ślubu - dla świadków to wydarzenie wybitnie ważne.

Nie wiem co się będzie działo z teściem w ciągu najbliższych dni. Tabletki się rozsypały, zostały zalane wódką. Dziś jest za drzwiami cisza. Podejrzewam, że dziadek odsypia. Ale wieczorem będzie chciał się napić. Może będzie chciał się znowu spotkać ze swoją kobietą, która go rzuciła (na marginesie - za pijaństwo), może znowu będzie wydzwaniał, żeby mu wybaczyła, że świata poza nią nie widzi i że jego życie bez niej ma sensu. Teść skończy w tym roku 75 lat...  

czwartek, 27 sierpnia 2015

Mania w końcu gdzieś ruszy tyłek na więcej niż jeden dzień :-) W piątek wyjeżdża z koleżanką i jej mamą (moją koleżanką ;-)) na weekend z poniedziałkiem włącznie. Zaproszenie dostała już dwa tygodnie temu, a ja strasznie się ucieszyłam, że chociaż odrobinę będzie mogła poczuć wakacji. Tym bardziej, że z koleżanką bardzo się lubią, chodzą razem na basen, a od tego roku szkolnego będą widywać się tylko na przerwach. Tamta dziewczynka poszła do sportowej klasy - moja Mańka została w zwykłej. 

Będzie też o Dziadku. Dawno o nim nie pisałam, bo go obserwowaliśmy. I zaobserwowaliśmy poprawę. Wzięło się to stąd, że nowa "narzeczona" teścia bardzo go pilnuje i dba o niego. To jakaś stara miłość z lat młodości więc tym bardziej oprócz uczucia działa jakaś tam nostalgia. Narzeczona jest wdową, ale niestety z pewnych powodów nie może z dziadkiem wziąć ślubu. Spotykają się więc u niej w mieszkaniu, czasem ona przyjedzie tutaj (sporadycznie), razem byli też w sanatorium i na wakacjach nad morzem. I co jest w tym wszystkim najważniejsze: że teść nie pije. Czasem jak jest sam obali jakieś piwko, ale to już nie są małpki, czy litry z kolegami. Ufff jaka ulga...

Brat też szczęśliwy. Zadzwonił do mnie, że jego sytuacja finansowa jest aktualnie czysta jak łza. Może zacząć planować kupno mieszkania i potrzebuje na to jakieś pół roku. Brat sam mnie poinformował, nie kontrolowałam go. Wiem, że może dla innych osób wyda się to dziwne, ale my sami czujemy potrzebę kontaktowania się w chwilach dobrych i złych. To nie jest tak, że ja jego, czy on mnie kontroluje. Kiedy odebrałam dyplom pierwszą osobą, którą powiadomiłam był właśnie Brat. Kiedy on prowadzał się z dziewczynami znałam ich imiona i wiedziałam jakie są, bo Brat sam odczuwał potrzebę opowiadania o tym. To samo działa w drugą stronę. 

I w lekkim nawiązaniu do spraw domowych ;-) sytuacja małżeńska znowu jest optymistycznie poprawna. No bo jeśli ludzie kłócą się najczęściej o pieniądze, to zawsze jakaś burza wisi w powietrzu. A ostatnio mieliśmy nagły wydatek związany z awarią pieca do wody i centralnego. Niestety, będę wiśnia i kuchnią sie nie pochwalę. Zabrakło na blaty, kontakty, wszystko znowu stanęło. Wychodzi na to, że to taka nasza tradycja domowa - żadna inwestycja nie może być wykonana od A do Z. 

Nie przestaję się jednak uśmiechać - od października wracam na uczelnię, Mania zacznie czwartą klasę, a Pierworodny przygotowania do matury. Ach, zapomniałam wspomnieć, że od powrotu z obozu dzielnie chłopak pracuje :-) Będzie miał na nowe buty i na swoje, prywatne wydatki. Duma mnie rozpiera!

Poza tym gdzieś wyczytałam bardzo fajne słowa: "chcesz być szczęśliwy - to bądź." To jestem ;-) 

piątek, 10 października 2014

To już wiedzieli starożytni. Ale nie żyjemy w starożytności, tylko chyba w cywilizowanym świecie.

Szafa już nie stoi na drzwiach do naszego pokoju. Jest przestawiona, bo dziadek „nie mógł otwierać drzwi”. Dziś miałam tego dowód, do czego te drzwi służą. Jakiś czas temu Szanowny na moją prośbę zamontował skobelek, który nie pozwalał otwierać drzwi do nas od dziadka strony. Dziś teść chciał wejść. Najpierw nacisnął klamkę, potem otworzył swój zamek podklamkowy. Później zaczął szarpać klamką i w złości krzyczał: zamykają wszystko, a ja mam tu tylko pokój z kuchnią.

To oczywiście zasłyszane przeze mnie słowa wyrwane z jakiegoś większego kontekstu. Może chodziło o to, że zajmujemy AŻ cztery pokoje (Szanowny, ja, Młody, Mańka i Uszak) w JEGO domu, wielokrotnie to podkreślał. A może chodziło o to, że złości się jak dziecko, bo zabraniamy mu wejść  tam gdzie nie trzeba. Udałam, że mnie nie ma. Nie otworzyłam. Cholera, zaczynam wpadać w jakieś schizy i fobie.

Zawsze chciałam żyć w oazie spokoju. Nigdy nie miałam własnego pokoju, ani własnego mieszkania. Mama po rozwodzie zmieniała lokale jak skarpety, dopiero przed moimi osiemnastymi urodzinami udało się jej otrzymać lokal. Potem pracowałam na własny rachunek i wydawało się, że nawet będzie mnie stać na własne mieszkanie. Dobrze, że nie pozaciągałam kredytów, bo dziś byłoby strasznie krucho.

Teraz mieszkam w jakimś kołchozie, gdzie nienawidzę pokoju, w którym sypiam i drażni mnie ciekawość i wścibskość teścia. Pocieszam się faktem, że mam po swojej stronie Szanownego. To wielkie wsparcie. Mąż nie rozumie dlaczego jego ojciec ma prawo do intymności, ma prawo do zamykania swojego pokoju, ma prawo oskarżać nas o złodziejstwo, ale w druga stronę to nie może działać. My nie możemy mieć prawa do intymności, nie możemy mieć własnego życia, nie możemy chronić się przed bandą zapijaczonych mord, które właśnie nas mogą okradać podczas naszej nieobecności.

To wszystko jest chore, ale nie zamierzam zmieniać pozycji bojowej. Nie stykamy się z teściem, ale jak do tego czasem dochodzi traktuję go służbowo. I tak już jestem „kukułczym jajem”. Wisi mi jego opinia o mnie, to dla mnie obcy człowiek.

 

Tagi: dom teść
17:34, sokramka
Link Komentarze (5) »
 
1 , 2 , 3